Anasayfa / SAMSUN KENT SANATÇILARI / samsun kent sanatçıları

samsun kent sanatçıları

ATEŞALİ GOKSEL

1983’de Samsun’da doğdu. Çocukluk yıllarında ilk olarak müzik ile sanata ilgi duymaya başladı. İlerleyen yıllarda müzik başta olmak üzere hayata dair birçok şeyi şiirde ilham aracı olarak kullanıp özgün deyişler üretmeyi hedefledi. Sanatın ve şiirin sadece ve sadece yetenek sahiplerince ciddi anlamda ircaa edilebileceği ve tam manasıyla anlaşılabileceği görüşündedir. Sanatın her dalında düşünce gücüne ve derinliklerine mutlak önem veren Göksel Ateşali bir kamu kuruluşunda görev yapmakta ve Samsun’da ikamet etmektedir.

 

Bir veda sonrası

Mazi, son darbesini vuracak ise vursun.
Sabrım son sınırının şimdi ta en ucunda…
Beklediğim ezanı sadece sen okursun.
Acıyla beslendiğim bu ölüm orucunda.
Kimse tahmin edemez içimde ölenleri.
Bir vedanın ardından başıma gelenleri.
Yemin olsun, çok zor şey hasrete yıl eklemek.
Cehennemden çıkmayı bekler gibi beklemek…

Senden sonra hiçbir şey burda aynı kalmadı.
Yokluk bataklığından yüzeye çıkılmadı
Kahrınla tutuşmayan bir ateşte yanmadım.
Zehrini şifa diye içmekten usanmadım.
Teselli ve metanet inan ki tek bir anlık.
Yüzüme kan tükürür veremli bir karanlık.
Yokluğun,ümidimin boynunu büküşüdür!
Suretimdeki deprem hüznünün çöküşüdür.
Zihnim işgal altında, kalp kırıklara teslim
Bir dua ki dilimde hıçkırıklara teslim.
Aman sabah olmasın! Gün sensiz, biliyorum
Her sabah ezanıyla idam ediliyorum.
Girme rüyalarıma! Tabirin kan akıtır.
Bir yürek bir insanı bu kadar mı acıtır.
Hayaline aldanıp şükrettiğim sancılar.
Gördüğüm seraplardan daha da yalancılar.
Aklımı kesen bıçak, gururumla bilendi.
Gözlerim, yollarından ayak izi dilendi.
Dudağında harlanan alevim dondu artık!
Endamını kıskanan o güneş söndü artık!
Çok değiştim sevgili görsen hak vereceksin.
Hangi açıdan baksan bir enkaz göreceksin.

Zaman ’an’ değirmeni her canı sindirecek,
Daha kaç yıl taşırım bıraktığın elemi.
Bir sekerat ardından acını dindirecek.
Musalla üzerinden sonsuza kalkan gemi.
Nerdesin içimdeki hakikati put sayan ?
Nerdesin nefesiyle atmosferi kutsayan ?
Yüreğimde cefayla büyüyen Hakk çiçeğim.
Son nefesime yetiş yüzünü içeceğim .

Göksel Ateşali

 

SENİ DİLEMEK

En sefil anında şükür demektir
Bilerek yanmaktır seni dilemek
Sevgisiz olana fakir demektir
Bir düşe kanmaktır seni dilemek

Aşkla bezemektir her bir heceyi
Aydınlık etmektir kara geceyi
Mantığın eziyet saydığı şeyi
İbadet sanmaktır seni dilemek

Ya Rabbi diyerek cefa çekmektir
Birazcık su ile biraz ekmektir
Kurumuş toprağa tohum ekmektir
Bir emek sunmaktır seni dilemek

El açıp sonsuza aşka ererek
Şeytanın şerrini yere sererek
Besmele çekip de tekbir vererek
Kıbleye dönmektir seni dilemek

Zikirle yanarak zikirle sönüp
Kavuştum diyorken en başa dönüp
Yuvayı arayan bir kuşa dönüp
Kabe ye konmaktır seni dilemek

Bir yağmur duası bir yakarıştır
Seccade üstünde bir yalvarıştır
Her yolun sonunda Hakk’a varıştır
Allah’ı anmaktır seni dilemek.

Göksel Ateşali

 

Gidiyordun bir yere…

İlk kez böyle öpüştük…Tutkusuz,zor bir günde
Alt dudağın bendeydi,üst dudağın sürgünde

İçindeki o sesi bir tek sen duyuyordun
Gidecektin bir yere,geriye sayıyordun

Önce dilini kesip,sözlere küsüyordun
Sonra bir ceset gibi çok sesli susuyordun

Bakışın soğudukça bir düğüm kopuyordu
Gözlerim gözlerine otopsi yapıyordu

Bir diriliş misali kalktın sonra yerinden
Kan ile damarını ayırdın birbirinden

Gidiyordun bir yere maziyi döke döke
Bir ayrılık anını içine çeke çeke

Hem mesafe,hem zaman sana eşlik ediyor
Yollar senle beraber ayaklanmış gidiyor

Peşine düşemeden uzaklar seni içti
Yolların ayağıma pranga gibi geçti

Öyle gidiyordun ki sürgünler üşümüştü
Sen yollara değil de yollar sana düşmüştü

Bir seyir perde perde zihnimi dışlamıştı
Ufuklar gözlerimi kusmaya başlamıştı

Sen uzağa gittikçe uzaklar bana erdi
O an sanki yol bendim adımların neşterdi

Gidiyordun bir yere,gündüzü yara yara
Mesafeler peşinden koşuyordu o sıra

Bizi böyle yapan ne?Hangi sitem,hangi iz
Döllenmemiş bir rahmin düş çocuklarıydık biz

Kalan son pencereme demirden ağlar ördün
İçimdeki çocuğa kürtajı layık gördün

Gidiyordun bir yere…Gidiyordun öylece
Sessizliğin bir ilah oluyordu böylece

Göksel ATEŞALİ

 

Sokaklar

Yoktan aşk süzeceğim gerçeği bulana dek
Hüznünü yazacağım zamanım dolana dek

Dünya berzah arası hislerin dirisiyim
Sokakları yüzüyle süpüren birisiyim

Açlığın büyüdükçe çilemi dişliyorum
Beni ben yapan kahrın içine işliyorum

Yokluğunda bu şehre kıyametler saldırdı
Hasretin içerimde cenazeler kaldırdı

Her nefes bir cinayet her an bir düş ölüyor
Çile doğuran rahmi gözyaşlarım döllüyor

Aklım patlak verdikçe her depresyon anından
İşkenceler fışkırdı sabrımın sınırından

Gitgide kutsanırken bana verdiğin hüzün
Her sokağın başını kesen cellattı yüzün

Söz ile tarifi yok artık vardığım demin
Ölü bir fahişeden farkı yok ümidimin

Yollarım kesildikçe kanadı gençlik çağım
İzlerini öpmekten paramparça dudağım

Daha fazla söyletme son sözü getir bana
O kadar dipteyim ki yerler zirvedir bana

Sen bana ne verdiysen ben onunla yaşadım
Açtığın yaraları sokaklarla kaşıdım

Gün gelecek buralar bu kulu dışlayacak
Hicazkardan sabaya yolculuk başlayacak

Yerler beni kusarken bir vuslat belirecek
Ardından gelen tabut sonsuzluğu verecek

Tiksinen bakışlarla yanıma varacaklar
Bir pisliği kaldırır gibi kaldıracaklar

Hakkında Z. Çavuşoğlu

ZEKERİYA ÇAVUŞOĞLU Gümüşhane ilinin Torul ilçesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Trabzon’da tamamladı. Atatürk Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi./ Anadolu Destanı (Şiir), Bir Öpücüğe Barış (Öykü), Gerçekleşen Düş (Masal), Umutlara Değmez Kurşun (Öykü), Sessiz Kalemlerin Öyküsü (Şiir), Gök Yorgan Yer Yatak (Şiir),Türk Dili ve Edebiyatı Bilgileri Kaynak Kitabı, Zamana İliştirilmiş Yazılar, Talya ( şiir), yayınlanmış yapıtları./ Bukalemunlar (özgür yazılar), Güz Yangını(roman), Heceleme(şiir), LYS Edebiyat, Bulmacalarla Edebiyat, basıma hazır yapıtları./ Bir Öpücüğe Barış (Kültür Bakanlığı Öykü Mansiyon Ödülü), Gerçekleşen Düş (İnönü Üniversitesi Masal Yarışması Birincilik Ödülü), Çanakkale Destanı (Çanakkale Turizm ve Tanıtma Derneğinin açtığı yarışmada Jüri Özel Ödülü),1984–1994–1995–1996 yılları öğretmenler arası şiir yarışmaları birinciliği ödüllerini kazandı./ Anadolu Destanı, adlı şiirsel tiyatrosu bestelenerek sahnelendi./ Yine şiirsel tiyatro olarak düzenlediği Çanakkale Destanı, Ata’ya Güzelleme ve Sessiz Kalemlerin Öyküsü sahneye aktarıldı./ 1999 yılında sanata katkılarında dolayı D/AJANS ve Gazi Belediyesi tarafından verilen sanat ödüllerine değer görüldü./ 2013 yılı TRT Çocuk Şarkıları Yarışması’nda, şarkı sözü olarak kaleme aldığı şiir, ilk 10’a girerek finale girmeye hak kazandı./ 2013 Amasya Mihri Hatun Şiir Yarışması’nda ikincilik, 2014 yılında ise mansiyon ödülü kazandı.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

NURETTİN TAŞÇI

1957’ de Samsun’da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Samsun’ da tamamladı. İstanbul Ticari İlimler …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir