Anasayfa / ŞİİR / Anadolu Destanı (sayfa 4)

Anadolu Destanı

YEMİN

Bir günde bin yıl yaşadım ana. Bin yıllık hınç birikti düşmana. Toprak; Benim toprağım. Havada uçan kuş Beni tanıdı yüzlerce yıl, Ben otardım davarımı yaylalar boyu. Dağlarında kaynayan suyun tadı damaklarımda. Ellerimde dumanı yücelerin. Bir günde bin yıl yaşadım ana. Bin yıllık hınç birikti düşmana. Sorulacak bîr bir acısı,           küsen tohum,                     dökülen başak, Bize yaşamak yasak… Verilmezse hesabı …

Devamı »

GECELER KORKTU BİZDEN

Yuvalar dağıldı, Yollar silindi can !..           umduk,                     bekledik                               ve düşündük. Yeniden doğduk velhasıl. O gün ilk ateş           damarımızda Alevlendi can !..

Devamı »

İLK KURŞUN BİR ALEVDİ

İlk kurşun           bir alevdi.                     yanıyordu baştan başa İzmir. Yanıyordu yol.. Yanan tek İzmir değildi                     yangın taa!.. şuramızda. Kumlar sayısınca idi düşman Kumlar sayısınca hüzündü                     kapımızda,

Devamı »

ANALAR Kİ PARÇA PARÇA YÜREKLERİ

Yüzleri sapsarıydı bebelerin. Analar ki, parça parça yürekleri, Lime lime elleri, Gözleri uykuya haram bebeleri Kandırmak için ot yoluyordu… Pek sertti kıraç toprak                     amansızdı.

Devamı »

YOL UZUN, DİK VE ZAHMETLİDİR

Eyvah !.. Neyim var, neyim yok hepsini aldılar, mal, davar, tohum, oğul, koca,                     hepsini… Çeliklere sarındılar geldiler, hay oğul !.. Ateş ve kin kustular toprağıma “- Ak dualarına sığındık, akça ninelerin Nasırlı elleri işlerdi, toprağı, Görünmez oldu barış güvercinleri, Geçmez oldu yüce dağlarından Kartal bakışıktı koç Köroğlu’lar, Dadallar’dan haber çıkmaz oldu

Devamı »