Anasayfa / ŞİİR / Anadolu Destanı (sayfa 3)

Anadolu Destanı

EZİLDİK, ÜZÜLDÜK, ÇÖZÜLMEDİK BAĞLANDIK BİR VÜCUT GİBİ

Sarmış gönülleri kara duman gözlerimize mil çekmişler, kolumuz kırık. Kan ile suladık gülümüzü           ateş ile dağladık,                     ağladık. Ağlamaktan çare çıkmaz, El’dir gözyaşına bakmaz Çöreklenmiş soframıza uğursuz “Hoşt !..”           demesen kalkmaz. Dedik işi karara bağladık. Kimi omuzladı İngiliz’i. Kimi “Amerika yüce ulus” dedi           kayırır bizi.                     ezildik,                               üzüldük,                                         çözülmedik, Bağlandık bir vücut gibi.           “Ne …

Devamı »

SİVAS KONGRESİ

O, pasın altında cevheri gördü. Külün altında lâvı, Duran suda girdabı gördü. O, cevhere uzanıp bir bir, Lâvı parlattı, girdabı coşturdu… O, düş değildi. O, kuvvet,           mantık ve kudret O,                     yüreklere doğan gün, O, can, O, damarda yürüyen kan, O, düşünen beyin,           gören göz, Yüreğe nakşedilen           ilâhi güçtü elbet… Duyun Ey yüce gökler !.. Duyun beni …

Devamı »

ERZURUM YOLUNDA

Erzurum ışıkları umut yüklüydü. Göz kırpmadan sabahı bekliyordu Erzurumlular, Nice kavgalara dur demiş Palandöken.           nice acılara göğüs germiş,                     ne canlar vermiş Erzurum. Erzurum ışıkları umut yüklüydü Göz kırpmadan sabahı bekliyordu. “Dur !..” dedi bir ses Dur diyelim düşmana top mu yok ?           balta var !.. tüfek mi yok ?           kazma var !..                     El var                               …

Devamı »

AMASYA

“KANSIZ, CANSIZ İHSANLARA İLÂHİ RUHLARINDAN ATEŞ, KAN VE CAN AŞLADILAR, DİRAYET, GÜÇ, KUVVET… YENİ BİR AŞKLA YARINLARA KOŞTULAR.” Aşımızı paylaştı bizimle, Onunla dimdikti başımız. “Dağ başını duman almış !..” Karaların ötesinde bir ışık, Adımlarımız kilitlenmiş toprağa. Padişah İstanbul’da düşman elinde, Vatan elden gitmekte, ÇARESİZLER SAPLANINCA BATAĞA. Aşımızı paylaştı bizimle.           hallaştık                     helâllaştık Onunla dimdikti başımız. Yeşilırmak boyu           çiçek …

Devamı »

SAMSUN'A DOĞRU

– Yiğit yola çıktı. Duru sularcasına tut gönlünü bacım, Gül artık,           kara bulutlar arınıversin. Yiğit yola çıktı be hey koca dünya !..           yürüdü, geçtiği yerlerde                     ateşten izler bırakıp. Yiğit yola çıktı !.. Rüzgârla kolkola girdiler, Yel gibi, yiğit gibi yürüdüler. Güzel yolcu. Beni de al yanına.

Devamı »