tir tir titreyen o karanlık gecenin
puslu, silik perdelerini arala da bak
tarih denen o hain kurmacanın
çürüyüp kokuşmuş çöplüklerinde
kan, gözyaşı ve zulüm
cellat, kurban ve ölüm
ve nice gölgelenmiş gerçek
koyun koyuna yatmaktadır

sümüklü, iğrenç bir sıçan gibi
gayya kuyularında yaşamak mı hayat
hepimiz tepeden tırnağa battık besbelli
ölüm, ateş ve kan sayrılarıyla
yüreğimizden beynimize süzülen zehir
kimi Bosna’da cellat olduk, kimi Afrika’da
ya da bir bebenin gözlerindeki
                              o tanımsız hayret

insanlığın en derin, en zaptedilmez yerlerinde
bin bir umutla beslenen rahmet değil
Azrail’in son tırpanıdır
Vietnam’da, Afganistan’da, Filistin’de
kan ve barut kokularıyla harman olmuş
üstümüze çöreklenen bu korkunç lanet