AKDENİZ'DİR İLERİ

Akdeniz’in üstünde           usul usul ak bulutlar kaynar. İzmir Körfezi mahşer,                     alev alev yanar. Coşkunca atıldık ileri !.. İnönü, Sakarya, Dumlupanır !.. Nal seslerimizde zaman, O, ilk yurttan kalan altın bir ışık gibi           parlayarak alnımızda “Geldim.” diyordu. “Varım Hâlâ !..

BU CEHENNEMİ ÇEMBER

“O GÜN NAMERTLER SAPA YER GÖZETTİ. O GÜN KIYAMET SAVAŞ OLDU, MEYDAn DOLU BAŞ OLDU. KARA YERİN ÜSTÜNE AL KANLAR, IRMAK GİBİ, DENİZ OLDU…” – Dağlarında           kara duman gördüm. Gündüzü yaratan güneşin şafağı           omuzlannda. Sabır, umut, inanç…           kan ve barut… Ciğerlerimize dalan kara ölüm gibi Sakarya.

YASAK CENNETLER

sevmenin yasak sevişmenin yasak ve gülmenin yasak olduğu illerden geçtik ışıksız           karanlık ve kör bir tesbih tanesi gibi dizilmişiz birbirimizin ardı sıra birbirimizin gölgesinden karanlıklara gömülmüş diğeri ve bir diğeri           aydınlıklara göz yummuş ve bir diğeri           perdelemiş aydınlıkları küfürle ve bir diğeri ve bir diğeri mi kalmış ki balam ateşten bir kor [...]