KONUM: Anasayfa / Arşiv Bir Öpücüğe Barış
Eller
Yazan: Z. Çavuşoğlu Tarih: Şubat 3, 2009 · YORUM YAZ
Her gece hep aynı sesler böler uykusunu. Elinde değil bu. Bölünür uykusu işte. Yoo! Görevden yana vicdanı rahattır. Çocuğuna vurguncasına mesleğini sever. Gün boyu çalışır, didinir, hakkından gelir her işin. Hem de en iyi şekilde. Şiddetten hoşlanmaz, yumuşak karakterli, ince ruhludur. Sade yaşamı içinde, evi ve işi hemen hemen tüm zamanını kapsar, Öyle kahve, sigara, [...]
BÖLÜM ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış · 3 Şubat 2009 · YORUM YAZ ·
ETİKETLER Bir Öpücüğe Barış, Eller, öykü
Çalınan Mutluluk
Yazan: Z. Çavuşoğlu Tarih: Şubat 3, 2009 · 1 Yorum
Kalemi elinden bıraktı. Dirseklerini masaya dayayarak yüzünü elleri arasına aldı. «Güya mutluluğun tarifini yapacaktım.» diye düşündü. Demek ki insan tadamadığı şeyin anlatımını hayalî de olsa doğru dürüst yapamıyor. Kalemini tekrar eline aldı. Yazısını iki tırnak içinde sınırlayıp, sağ alt yanına tarihini yazdı. «Son» dedi. Kalemi defterinin arasına koyup» kapadı. Mutsuzluğu da yazsa kalem defterin sayfalan [...]
BÖLÜM ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış · 3 Şubat 2009 · 1 Yorum ·
ETİKETLER Bir Öpücüğe Barış, Çalınan Mutluluk, öykü
Neydi o Sesler
Yazan: Z. Çavuşoğlu Tarih: Şubat 3, 2009 · YORUM YAZ
Köy sustu. Kocaman gümüş bir topu andıran Ay soğuk gecenin içinde kalan tek canlı gibiydi. Zayıf ışığının aleviyle eyleşen bulutlardan rahatsız titreşip duruyordu. Bir an için iki bulut arasından köyü gözledi. Birkaç ışık huzmesi gökten inerek öğretmenin penceresinden içeriye sızdı. Solgun perdelerin arasından hırsızlama bir silkinişle ilerledi. Odayı boydan boya örten kilimin kırmızı nakışlarına takıldı, [...]
BÖLÜM ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış · 3 Şubat 2009 · YORUM YAZ ·
ETİKETLER Bir Öpücüğe Barış, neydi o, Neydi o sesler, O sesler, öykü
Ağıt
Yazan: Z. Çavuşoğlu Tarih: Şubat 3, 2009 · YORUM YAZ
Lojmanın kapısına ulaşan merdivenleri bir çırpıda çıktı. Üzerine çeki düzen vererek kapıyı üç kere saygılı bir şekilde tıklattı. Hava ayazdı. Öğretmen buz kesmiş odasında, sıcacık yatağından kalkmaya üşünerek kalan dakikaları sayıyordu. Kapı üç kere tıklayınca «Nöbetçi öğrenci olacak.» dedi. Üzerindeki çiçekli yorganını sıyırdı, attı. Beton lavabonun üzerindeki anahtarları alarak, dış kapıya doğru yürüdü, kapıyı yarı [...]
Bir Öpücüğe Barış
Yazan: Z. Çavuşoğlu Tarih: Şubat 3, 2009 · 2 Yorum
Öğleden sonra evdeydi. İki yaşlarında sarı bukleli, kıvırcık saçlı, pembe yanaklı, mavi gözlü kızlarını sabahtan öğleye kadar annesi, öğleden akşama kadar da babası bakıyordu. Çoklarına göre şanslı sayılırlardı. Çocukları hiç yoktan bakıcı elinde sevgisiz, bakımsız kalmıyordu. Sonra bu zamanda bakıcı bulmak kolay mı? Bulsan da acaba güvenilir bir insan mı? İstediğin terbiyeyi verebilecek mi? Doğrusu [...]
BÖLÜM ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış · 3 Şubat 2009 · 2 Yorum ·
ETİKETLER Bir Öpücüğe Barış, öpücüğe barış, öykü