Anasayfa / ŞİİR / Anadolu Destanı / YURDUMDAN İNSAN MANZARALARI

YURDUMDAN İNSAN MANZARALARI

on iki yaşında gelinlik kızdır
on beş yaşında karnı burnunda
on yedi yaşında
              gülün solduğu akşamdır
artık yalnızlıktır hükmeden geceye
kan kusup kızılcık şerbeti
              içtim diyesi
acılarla harmanlanan zamandır

Hakkında Z. Çavuşoğlu

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

BİR YANIM

bir yanım / diğer yanımla kavgada bir yanım benim / o baş eğmez tutkularla beslenen …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir