GECELER KORKTU BİZDEN

Yuvalar dağıldı,
Yollar silindi can !..
          umduk,
                    bekledik
                              ve düşündük.
Yeniden doğduk velhasıl.
O gün ilk ateş
          damarımızda
Alevlendi can !..

Geceler korktu bizden,
Aydınlıklara gebe geceler.
Binlerce çiçek boy verdi
Çatlak bağırlardan.
Gördüğümüz
          benzedi düşlediğimize.
“Haydi !..”
dedi bir ses.
O altın saçlı kahraman,
Mavi gözlü,
          dost bakışlı.
Al bir bayraktı elimizde,
          alnımız gibi ak bir Ay,
                    ak bîr Yıldız.
“Bağımsızlık ya da ölüm !..”
                              parolamız.