EZİLDİK, ÜZÜLDÜK, ÇÖZÜLMEDİK BAĞLANDIK BİR VÜCUT GİBİ

Yazar: Z. Çavuşoğlu

| 15 Haziran 2008

Sarmış gönülleri kara duman
gözlerimize mil çekmişler, kolumuz kırık.
Kan ile suladık gülümüzü
          ateş ile dağladık,
                    ağladık.
Ağlamaktan çare çıkmaz,
El’dir gözyaşına bakmaz
Çöreklenmiş soframıza uğursuz “Hoşt !..”
          demesen kalkmaz.
Dedik işi karara bağladık.
Kimi omuzladı İngiliz’i.
Kimi “Amerika yüce ulus” dedi
          kayırır bizi.
                    ezildik,
                              üzüldük,
                                        çözülmedik,
Bağlandık bir vücut gibi.
          “Ne İngiliz,
                    ne Amerikan mandası !.,”
Özgürlük nakışıyla işledik gönülleri,
          açlığa
                    “Hee !..” dedik,
                              susuzluk caba urbasız,
                                        azıksız ama…
Tanrım,
“Bu vatan bizim dedik
          geldik sana.”

Dağlarca yakılmış bir ateştir.
Yağmurlu bîr aşk gecesi ki,
Canca sarınıp ülküsüne,
Ulusal kurtuluşa yön vermektir.
Geceni umudun yıldızı ile donat bacım,
Bu sese kulak tıkamak güç,
Ve zor bu kaynayan kana “dur !” demek.
Tutsak yaşamaktansa her gün,
Koyver ardını onursuz canın.
En yüce erdem.
ONURUYLA ÖLMEKTİR…