Anasayfa / ŞİİR / Anadolu Destanı / ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

I.
“KARA GÖKTEN KARA TOHUM EKTİLER.
KARA SULAR ÇÖKÜP BAĞRINA,
KARA KARA GÜNLERE “GEL !” ETTİLER.
KARA KARA İLENÇ” DİLLERİNDE,
GÖNÜLLERİNDE KARA ÖFKELERİ,
ŞİMŞEKLER, YILDIRIMLAR,
                    TUFANLAR ÖRNEĞİ.
BİR BİR TAKIP İNSANCA YÜZLERİNİ,
ARDINDAN KARA YÜZLERİYLE
DÜNYANIN DÖRT BUCAĞINDAN
                    ÇIKIP GELDİLER…”

II.
“DENİZDE DEV DALGALAR,
DENİZDE ÇELİK KAYALAR,
BİN AĞZIYLA ATEŞ SAÇAN,
                    KIZAN, KÖPÜREN,
ÖLÜM KUSAN CANAVARLAR !..”

III.
UFUKLAR KIPKIZILDI.
BALÇIK GİBİ BİR BULUT
GÜNEŞE YAKLAŞARAK KARA GECEDEN ÖLÜMCESİNE
ACI DOLU KARA GECEDEN BİR TÜL ÇEKİYORDU
GÜZEL GELECEKLER ÜSTÜNE

“Anadolu Destanı” adlı kitabın 2. bölümünden

Hakkında Z. Çavuşoğlu

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

BİR YANIM

bir yanım / diğer yanımla kavgada bir yanım benim / o baş eğmez tutkularla beslenen …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir