BİR DEVİN DOĞUŞU
VII.
Bir tohumdu gürbüz kuşaklara gebe.
Göklere dalları değen çınarcasına düşleri.
Bir tohumdu geleceğe uzanan bebe.
Bir tohumdu kök salıp yedi kat dibine,
Nemli dudaklarından parlak yıldızlar
dökülmekte ellerine.
Bir tohumdu geleceğe uzanan bebe.
Gün ile yıkandı, gün ile doydu.
Serpildi, boyverdi.
Baş eğdiler, diz çöktüler,
Devamını Okuyun »
ÇÖKÜŞ – (HASTA DEV)
VIII.
Güç birlikten dogarmış.
“Sen !..” dedi, “Ben !..” dedi gölgesinde kalanlar.
Oynadı ya toprağa salınan kök,
Düşünce birbirine
ayakla baş,
elle tırnak…
Kemirdi koca çınarı kurtlar, kuşlar, yılanlar.
Karışınca
ayakla baş,
elle tırnak…
Her yana hakim oldu aşa zehir katanlar.
En ince damara dek diş izleri yürüdü.
Dışarda fırtına, kar, yağmur…
Yıkmak için çınarı
sıyırıp da kolunu,
Binlerce balta
UTANMADAN YÜRÜDÜ !..
“Anadolu Destanı” adlı kitabın 1. bölümünden
Boku Biyen Mersi
Bir sokağa daldım yolum şaşırdım
Türkün adı, sanı silinmiş gardaş
Kapıya, bacaya her dilden levha
Ne büyük iştahla ilinmiş gardaş
Burger King’de yedik bilmem ne mene
Ayakta yenirmiş, böyle zamane
Adidas, Centilmen şaştım kaç tane
Dil ile yürekler delinmiş gardaş
C (si) Bar’da oturduk efkar dağıttık
Bohem’e uğradık iki tek attık
North Point Hotel’de tam üç gün yattık
Kanımıza ekmek dilinmiş gardaş
Devamını Okuyun »
KİRPİK KİRPİĞE DEĞMEDİ
kirpik kirpiğe değmedi
ne ekmek ne de su
alacaklıyız yine o bitmez gecelerden
gök alev alır düşer denize
yüreğinde soluksuz özlemler kaynaşır
söner yangınları güneşin
Atakum suskun, karanlık bir örtü altındadır
Devamını Okuyun »
KARADENİZ
nazlı bir çocuk gibi oynak ve kırılgan
öfkesi parmak uçlarında deniz
biz sevdalı iki gezgin turna balığı
çırpınan kollarında yüzen evimiz
köpükler içinde coşkun
ele avuca sığmaz
bir garip deniz Karadeniz
“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.
