biliyorum anlaşılmaz bu hesap
cambazın ipinde bin cambaz
cambaz can derdinde

masamda yorgun bir yürek
“ne demekse duygusallık,
          ar, hayâ, nâmus…”
tabi ki bu husus önemli husus
rakım susuz
salaş bir meyhanedeyim
ve kırık bir sazın
          feryadını dinliyorum
tüm eşşeklerin şerefine
i ç i y o r u m…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.

I.
doğduğunda
kırık bir kemanla paylaştı yatağını
dünyaya gelişi muştusuna
kaç darbuka derisi
patladı bilinmez
kulaklarında aşkın şarkıları
gayrı kaderi böyle çizilmiş
silinmez…

II.
doğduğunda
yer yerinden oynadı
özel bir hastanede
en özel yatakta
merhaba dedi dünyaya
şampanyalar su gibi aktı
yenildi, içildi
danslar edildi
ne şampanyaya rağbet etti
ne de havyarın lezzetine
sarıldı tüm açlığıyla
süt dolu memeye
dünyaya gelişi muştusuna
kaç milyar harcandı bilinmez
kulaklarında mutluluk ezgileri
gayrı kaderi böyle çizilmiş
silinmez…

bir öte yan vardır
bir de bu yan
keskin bir bıçakla doğranmış gibi
iki büklüm, iki parça…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.

istasyon mahallesinden
kömüre bulanmış
ıslak burunlu bebeler geçer
ve aç midelerin sancısı
kışkırtılmış bir kurt gibi
düşer geceye
alınlarında
kırık, yoksul çizgiler
ayakları yalın, urbasız, çırılçıplak
yüzleri kir pas içinde bebeler

ve tepeler
tepeler uçurum dibinden
öylesine uzak ki…

bir öte yan vardır
bir de bu yan
keskin bir bıçakla doğranmış gibi
iki büklüm, iki parça
koca bir uçurum ki
uçsuz, bucaksız, görünmez
ne o yandakiler
ne bu yandakiler birbirini bilmez

ve tepeler
tepeler uçurum dibinden
öylesine uzak ki…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.

bazen şarap ucuz olur, adam pahalı
adamın damaklarında kekremsi bir tat
harmanlanıp sarınır ince bir nükteye
masanın dört yanı güllük gülistanlık
masada görünmeyen şatafat

bazen adam ucuz olur, şarap pahalı
sıyrılıp akar tüm boyalar
bilinçaltının tüm pislikleri dökülür yere
koca irin
serin bir yaz akşamında gün doğarken
derin derin iç çeker hayat
gök kızarır utancından
dilsiz kalır
sabah her yan dağınık
gök puslu, bulutlar suskun
gün tazeliğini yitirmiş
kokuşmuş, itici bir kusmuk gibi
bayat…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.

DOĞMAK, BÜYÜMEK
VE DOYMAKTIR TEK ARZULARI
VE SONRA SEVİŞMEK
EN KUYTU KÖŞELERDE
YATAK, YORGAN DİLEMEDEN

Mert Irmağı zifir, cerahat
acı patlıcanı kırağı çalmaz babam
ayaklar yalın, yer çamur
teknede hamur yok
bardaktan boşanır gibi
yağan yağmur
damı akan bir Roman kahvesinde
dinlenir

çöp bidonları doludur ağzına kadar
bugün de işe çıkamadık tüh !…
kim bilir lâğımlar tıkanır belki
birkaç algun temizlesek tamam
yüz gram peynir
zeytin, ekmek falan
bir de ucuzundan şarap
ooh, mis gibi
köşemiz hazır
birkaç dost,
söyleşi
ve de cümbüşçü Hüsam

“değmeyin keyfine dünyanın
değmeyin kendi halinde dönsün!..”

vur be cümbüşün tellerine
ince bir taksim geç
meselâ hüzzam

heç bi şey eksiğimiz yok babam
her bi şey tamam…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.