sokakta bir gölge var bilmem kimi arıyor
gecenin kanatları saplanmış yüreğine
ateş denizlerinde bir salın küreğine
tutunmuş/ yarasına ağuları sarıyor

zaman uçup gitmekte yüzde derin çizgiler
nakış nakış işlenip güne tarih düşüyor
soluyor gün akşama biçiyor karanlığı
içimde kan kızılı o çıldırtan ezgiler

bir sokak lambasıyım sarıldım ıssızlığa
içerim geceleri kadeh elde körkütük
kar yağıyor düşlere yılların boynu bükük
bin yıl mahkum edildim yürekte yalnızlığa

gün batar yüreğime vurulur prangalar
binlerce kurt kemirir beynimi didik didik
hepsi saklar kendini biliyorum ordalar
zekeriya çavuşoğlu

biliyorum anlaşılmaz bu hesap
cambazın ipinde bin cambaz
cambaz can derdinde

masamda yorgun bir yürek
“ne demekse duygusallık,
          ar, hayâ, nâmus…”
tabi ki bu husus önemli husus
rakım susuz
salaş bir meyhanedeyim
ve kırık bir sazın
          feryadını dinliyorum
tüm eşşeklerin şerefine
i ç i y o r u m…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.

I.
doğduğunda
kırık bir kemanla paylaştı yatağını
dünyaya gelişi muştusuna
kaç darbuka derisi
patladı bilinmez
kulaklarında aşkın şarkıları
gayrı kaderi böyle çizilmiş
silinmez…

II.
doğduğunda
yer yerinden oynadı
özel bir hastanede
en özel yatakta
merhaba dedi dünyaya
şampanyalar su gibi aktı
yenildi, içildi
danslar edildi
ne şampanyaya rağbet etti
ne de havyarın lezzetine
sarıldı tüm açlığıyla
süt dolu memeye
dünyaya gelişi muştusuna
kaç milyar harcandı bilinmez
kulaklarında mutluluk ezgileri
gayrı kaderi böyle çizilmiş
silinmez…

bir öte yan vardır
bir de bu yan
keskin bir bıçakla doğranmış gibi
iki büklüm, iki parça…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.

istasyon mahallesinden
kömüre bulanmış
ıslak burunlu bebeler geçer
ve aç midelerin sancısı
kışkırtılmış bir kurt gibi
düşer geceye
alınlarında
kırık, yoksul çizgiler
ayakları yalın, urbasız, çırılçıplak
yüzleri kir pas içinde bebeler

ve tepeler
tepeler uçurum dibinden
öylesine uzak ki…

bir öte yan vardır
bir de bu yan
keskin bir bıçakla doğranmış gibi
iki büklüm, iki parça
koca bir uçurum ki
uçsuz, bucaksız, görünmez
ne o yandakiler
ne bu yandakiler birbirini bilmez

ve tepeler
tepeler uçurum dibinden
öylesine uzak ki…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.

bazen şarap ucuz olur, adam pahalı
adamın damaklarında kekremsi bir tat
harmanlanıp sarınır ince bir nükteye
masanın dört yanı güllük gülistanlık
masada görünmeyen şatafat

bazen adam ucuz olur, şarap pahalı
sıyrılıp akar tüm boyalar
bilinçaltının tüm pislikleri dökülür yere
koca irin
serin bir yaz akşamında gün doğarken
derin derin iç çeker hayat
gök kızarır utancından
dilsiz kalır
sabah her yan dağınık
gök puslu, bulutlar suskun
gün tazeliğini yitirmiş
kokuşmuş, itici bir kusmuk gibi
bayat…

“Gök Yorgan, Yer Yatak” adlı kitabından.