Anasayfa / ŞİİR / Anadolu Destanı (sayfa 9)

Anadolu Destanı

BİR DEVİN DOĞUŞU

VII. Bir tohumdu gürbüz kuşaklara gebe. Göklere dalları değen çınarcasına düşleri. Bir tohumdu geleceğe uzanan bebe. Bir tohumdu kök salıp yedi kat dibine, Nemli dudaklarından parlak yıldızlar           dökülmekte ellerine. Bir tohumdu geleceğe uzanan bebe. Gün ile yıkandı, gün ile doydu. Serpildi, boyverdi. Baş eğdiler, diz çöktüler,

Devamı »

ÇÖKÜŞ – (HASTA DEV)

VIII. Güç birlikten dogarmış. “Sen !..” dedi, “Ben !..” dedi gölgesinde kalanlar. Oynadı ya toprağa salınan kök, Düşünce birbirine           ayakla baş,                     elle tırnak… Kemirdi koca çınarı kurtlar, kuşlar, yılanlar. Karışınca           ayakla baş,                     elle tırnak… Her yana hakim oldu aşa zehir katanlar. En ince damara dek diş izleri yürüdü. Dışarda fırtına, kar, yağmur… Yıkmak için çınarı            …

Devamı »