YEMİN
Bir günde bin yıl yaşadım ana. Bin yıllık hınç birikti düşmana. Toprak; Benim toprağım. Havada uçan kuş Beni tanıdı yüzlerce yıl, Ben otardım davarımı yaylalar boyu. Dağlarında kaynayan suyun tadı damaklarımda. Ellerimde dumanı yücelerin. Bir günde bin yıl yaşadım ana. Bin yıllık hınç birikti düşmana. Sorulacak bîr bir acısı, küsen tohum, dökülen başak, [...]
GECELER KORKTU BİZDEN
Yuvalar dağıldı, Yollar silindi can !.. umduk, bekledik ve düşündük. Yeniden doğduk velhasıl. O gün ilk ateş damarımızda Alevlendi can !..
İLK KURŞUN BİR ALEVDİ
İlk kurşun bir alevdi. yanıyordu baştan başa İzmir. Yanıyordu yol.. Yanan tek İzmir değildi yangın taa!.. şuramızda. Kumlar sayısınca idi düşman Kumlar sayısınca hüzündü kapımızda,
ANALAR Kİ PARÇA PARÇA YÜREKLERİ
Yüzleri sapsarıydı bebelerin. Analar ki, parça parça yürekleri, Lime lime elleri, Gözleri uykuya haram bebeleri Kandırmak için ot yoluyordu… Pek sertti kıraç toprak amansızdı.
YOL UZUN, DİK VE ZAHMETLİDİR
Eyvah !.. Neyim var, neyim yok hepsini aldılar, mal, davar, tohum, oğul, koca, hepsini… Çeliklere sarındılar geldiler, hay oğul !.. Ateş ve kin kustular toprağıma “- Ak dualarına sığındık, akça ninelerin Nasırlı elleri işlerdi, toprağı, Görünmez oldu barış güvercinleri, Geçmez oldu yüce dağlarından Kartal bakışıktı koç Köroğlu’lar, Dadallar’dan haber çıkmaz oldu