KONUM: Anasayfa / ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış
UMUTLARA DEĞMEZ KURŞUN (ÖYKÜ )
Koyu bir karanlıkta yürüyor gibiydi. Ağızsız, gözsüz ve duyma yetisinden sıyrılmış. Beyni durmuş, düşünceleri yıkılmış, duyguları buz kesmişti. El yordamıyla araladı içindeki geceyi. Sessizce kendi içine çekildi. Küçük bir kavanozun içinde nefessiz, iki büklüm saatlerce durduğunu duyumsadı. Hiçbir şey, hiçbir işaret, hiçbir ses, yıkılan o koskoca dünyadan ipuçları vermedi ona. Düşüncelerini yok etmek, duygularını bitirmek [...]
Bir Öpücüğe Barış
Öğleden sonra evdeydi. İki yaşlarında sarı bukleli, kıvırcık saçlı, pembe yanaklı, mavi gözlü kızlarını sabahtan öğleye kadar annesi, öğleden akşama kadar da babası bakıyordu. Çoklarına göre şanslı sayılırlardı. Çocukları hiç yoktan bakıcı elinde sevgisiz, bakımsız kalmıyordu. Sonra bu zamanda bakıcı bulmak kolay mı? Bulsan da acaba güvenilir bir insan mı? İstediğin terbiyeyi verebilecek mi? Doğrusu [...]
BÖLÜM ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış · 18 Şubat 2009 · YORUM YAZ ·
ETİKETLER Bir Öpücüğe Barış, İçindekiler, İndex
Benim Yavrularım
Elleri gökyüzüne uzanırcasına şükür doluydu. Çocukları gelmişti ya!… Ölümün soğuk elini her an omuzlarında hissediyordu. Ölüm uzak değildi. İç içe dost gibiydiler. Bir bütün gün yalnız geçen her dakikada, her saniyede kol kola yürüyen iki arkadaşçasına yakındılar birbirlerine. Çocuklarına özlem duyardı, içini ezen, yüreğini kavuran bu duyguya dizgin vurmak ne mümkün!… Unutmak güç. Unutmak isteyen [...]
BÖLÜM ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış · 3 Şubat 2009 · 1 Yorum ·
ETİKETLER Benim Yavrularım, Bir Öpücüğe Barış, öykü
Allerji
Hava demir gibi. Sabah erken uyandım. Yatağım nispeten sıcak. Yorgandan dışarı değil kafamı, parmağımı çıkarsam soğuktan buz kesip donacak gibi. Kolumdaki saate bir göz atıp zamanı bile öğrenmekten kaçınıyorum. Okulun kapalı olduğu tatil günleri sabah uykusu nedense bu kadar tatlı olmuyor. Necmettin’in tatlı horultularını uzaktan uzaktan duyup Ona imrendim. Ama ne çare… Bugün evde ana [...]
BÖLÜM ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış · 3 Şubat 2009 · YORUM YAZ ·
ETİKETLER alerji, Bir Öpücüğe Barış, öykü
Güneşin Saçları
Çocuk direnir, yatmak İstemez. Anne alttan alarak sesini tatlılaştırır. «Hadi yat yavrum.» «Yatmak istemiyorum.» «Olmaz yavrum. Hiç yatmamış olur mu? Sonra minnacık kalır, büyümezsin. Değil mi yavrum? Haydi güzelim, hadi balım, şimdilik bizim yatakta yat, ben sonra seni alır buradaki yatağına yatırırım.» «Sen de yat…» «Anneler şimdi yatmaz.» Çocuk üsteler: «Sen de yat…» Anne Ciddileşir: [...]
BÖLÜM ÖYKÜ - Bir Öpücüğe Barış · 3 Şubat 2009 · 2 Yorum ·
ETİKETLER Bir Öpücüğe Barış, Güneşin Saçları, öykü