ANADOLU'YA GELİŞ
VI Yurt dedik bu toprağa. Ana gibi bağrına basıp can verdi. Kan geldi soluk yüzlü bebelerin yüzüne. Yurt dedik bu toprağa, Ana dedik, can dedik. Yüzü güldü tüm yorgunların. Gül dalında bal derdik. Bal akardı dillerinden, Bu can senin “al !..” dedik. Yurt dedik bu toprağa Ana gibi bağrına basıp, can verdi. Sevip, okşadık gönülden [...]
BİR DEVİN DOĞUŞU
VII. Bir tohumdu gürbüz kuşaklara gebe. Göklere dalları değen çınarcasına düşleri. Bir tohumdu geleceğe uzanan bebe. Bir tohumdu kök salıp yedi kat dibine, Nemli dudaklarından parlak yıldızlar dökülmekte ellerine. Bir tohumdu geleceğe uzanan bebe. Gün ile yıkandı, gün ile doydu. Serpildi, boyverdi. Baş eğdiler, diz çöktüler,
ÇÖKÜŞ – (HASTA DEV)
VIII. Güç birlikten dogarmış. “Sen !..” dedi, “Ben !..” dedi gölgesinde kalanlar. Oynadı ya toprağa salınan kök, Düşünce birbirine ayakla baş, elle tırnak… Kemirdi koca çınarı kurtlar, kuşlar, yılanlar. Karışınca ayakla baş, elle tırnak… Her yana hakim oldu aşa zehir katanlar. En ince damara dek diş izleri yürüdü. Dışarda fırtına, kar, [...]
KİRPİK KİRPİĞE DEĞMEDİ
kirpik kirpiğe değmedi ne ekmek ne de su alacaklıyız yine o bitmez gecelerden gök alev alır düşer denize yüreğinde soluksuz özlemler kaynaşır söner yangınları güneşin Atakum suskun, karanlık bir örtü altındadır