AKIN ERSÖZ _____________________________ Kime sorsanız, “Önce şairdir.” der Zekeriya Çavuşoğlu için. Bu ifade yanlış da sayılmaz. Şiirleri hep önde gelir öykülerinden. “Anadolu Destanı” ve “Sessiz Kalemlerin Öyküsü” yaşamın şiir tadında birer sunumudur. Ozanın dizeleri gümbür gümbür gelir ve sevdanın, aşkın ezgisi olur. Her kitap yeni güzellikler sunar, bir öncekini aşarak. Öykülerini iki kitapta toplamıştır Zekeriya [...]
BÖLÜM ELEŞTİRİ · 23 Ekim 2008 · 2 Yorum
·
ETİKETLER Akın Ersöz, Anadolu Destanı, Benim Yavrularım, Bir Öpücüğe Barış, Değirmen, Güneşin Saçları, öykü, Seni Öldürdüm Yürek, Sessiz Kalemlerin Öyküsü, yazar, Zekeriya Çavuşoğlu
Yokolduk eskiden yeniye, Ve yeniden hamur gibi, Kendi öz ellerimizin biçimlediği, Kendi ateşimizin narîadığı, Gönüller dolusu sevinç ve umutla olgunlaşıp, O yeni düşünceyle piştik. Yokolduk eskiden yeniye, Ve o ateşli yola saldık adımları. Ve o son yol ayırımından, Kızaran güne doğum sancılan
Yürüdük doğan güne karşı. Ok yaydan çıktı ya bir kez Coşkun alevlerle dolu yürekler. İlham alıp çığ gibi büyüyen damlalardan, Sel gibi doluşup geceler üstüne, Görkemli fırtınalar yarattık Taptaze umutlardan. Ok yaydan çıktı ya bir kez, Bilgi çiçekleriyle taçlandı kıraçlar, Binlerce olgun meyva yetişti koruklardan.
Akdeniz’in üstünde usul usul ak bulutlar kaynar. İzmir Körfezi mahşer, alev alev yanar. Coşkunca atıldık ileri !.. İnönü, Sakarya, Dumlupanır !.. Nal seslerimizde zaman, O, ilk yurttan kalan altın bir ışık gibi parlayarak alnımızda “Geldim.” diyordu. “Varım Hâlâ !..
“O GÜN NAMERTLER SAPA YER GÖZETTİ. O GÜN KIYAMET SAVAŞ OLDU, MEYDAn DOLU BAŞ OLDU. KARA YERİN ÜSTÜNE AL KANLAR, IRMAK GİBİ, DENİZ OLDU…” – Dağlarında kara duman gördüm. Gündüzü yaratan güneşin şafağı omuzlannda. Sabır, umut, inanç… kan ve barut… Ciğerlerimize dalan kara ölüm gibi Sakarya.