Arşiv: Ekim, 2008
BİR ÖPÜCÜĞE BARIŞ’TAN, UMUTLARA DEĞMEZ KURŞUN’A
AKIN ERSÖZ _____________________________
Kime sorsanız, “Önce şairdir.” der Zekeriya Çavuşoğlu için. Bu ifade yanlış da sayılmaz. Şiirleri hep önde gelir öykülerinden. “Anadolu Destanı” ve “Sessiz Kalemlerin Öyküsü” yaşamın şiir tadında birer sunumudur. Ozanın dizeleri gümbür gümbür gelir ve sevdanın, aşkın ezgisi olur. Her kitap yeni güzellikler sunar, bir öncekini aşarak.
Öykülerini iki kitapta toplamıştır Zekeriya Çavuşoğlu. 1987 yılında yayımlanan “Bir Öpücüğe Barış” ilk öykü kitabıdır. On öykünün yer aldığı kitabı iki başlıkta toplamak mümkündür: Köy merkezli öyküler ve kent merkezli öyküler.
Yazar, köy merkezli öykülerde – “Alerji” öyküsünde olduğu gibi- köy yaşamından ve köyde bulunan genç bir öğretmenin yaşamından kesitler sunarak yaşanılan olayları aktarır. Kimi zaman da “Değirmen” öyküsündeki gibi köy gerçeği anlatılır. İnsanın yabancısı olduğu bir yerde, hele bir de ilk kez gurbete çıkmışsa farklı duyguları, düşünceleri ve gözlemleri yaşamasının güzel örneklerini sunar Zekeriya Çavuşoğlu.
Devamını Okuyun »
UYGARLIĞIN SESİ
Yokolduk eskiden yeniye,
Ve yeniden hamur gibi,
Kendi öz ellerimizin biçimlediği,
Kendi ateşimizin narîadığı,
Gönüller dolusu sevinç ve umutla olgunlaşıp,
O yeni düşünceyle piştik.
Yokolduk eskiden yeniye,
Ve o ateşli yola saldık adımları.
Ve o son yol ayırımından,
Kızaran güne doğum sancılan
Devamını Okuyun »
MİLLET OKULLARI
Yürüdük doğan güne karşı.
Ok yaydan çıktı ya bir kez
Coşkun alevlerle dolu yürekler.
İlham alıp çığ gibi büyüyen damlalardan,
Sel gibi doluşup geceler üstüne,
Görkemli fırtınalar yarattık
Taptaze umutlardan.
Ok yaydan çıktı ya bir kez,
Bilgi çiçekleriyle taçlandı kıraçlar,
Binlerce olgun meyva yetişti koruklardan.
Devamını Okuyun »
AKDENİZ'DİR İLERİ
Akdeniz’in üstünde
usul usul ak bulutlar kaynar.
İzmir Körfezi mahşer,
alev alev yanar.
Coşkunca atıldık ileri !..
İnönü,
Sakarya, Dumlupanır !..
Nal seslerimizde zaman,
O, ilk yurttan kalan altın bir ışık gibi
parlayarak alnımızda
“Geldim.” diyordu.
“Varım Hâlâ !..
Devamını Okuyun »
BU CEHENNEMİ ÇEMBER
“O GÜN NAMERTLER SAPA YER GÖZETTİ.
O GÜN KIYAMET SAVAŞ OLDU,
MEYDAn DOLU BAŞ OLDU.
KARA YERİN ÜSTÜNE AL KANLAR,
IRMAK GİBİ,
DENİZ OLDU…”
- Dağlarında
kara duman gördüm.
Gündüzü yaratan güneşin şafağı
omuzlannda.
Sabır, umut, inanç…
kan ve barut…
Ciğerlerimize dalan kara ölüm gibi
Sakarya.
Devamını Okuyun »
